Sayın 1.nci Ordu Komutanım,
Değerli  Öğretmenlerim,
Sayın Orgenerallerim Erdal Ceylanoğlu, Hasan Iğsız
Hanımefendiler,
Sevgili Ağabey ve arkadaşlarım,

“Toplan Borusu Çaldı”  ve tekrar toplandık.

Kutlama komitesi olarak  onursal Selimiyeli Ergin Saygun Paşamızın bir konuşma yapmasını çok istemiştik, olamadı, paşamıza  acil şifalar dilerim.
Ercan Ağabey,  bu işi sen başlattın sen konuş dedi, Bana bu görevi  vererek onurlandırdı.
 Ama  şuna inanınki yıllar sonra bu etkinlikleri başlatanda ve devam ettiren sizlersiniz, Ercan Ağabeyin liderliğinde tüm etkinliklerde görev yapan tüm komite üyesi ağabey ve arkadaşlarıma, 1.nci Ordu Komutanlığı değerli mensuplarına  içten teşekkürlerimi sunarım.

Bu sene çok uzun bir aradan sonra okulumuzun açılışının 50. yıl kutlaması için bir araya gelişimizin dokuzuncu yılını yaşıyoruz.  Karavana kapmak için yemek borusu çalar çalmaz koşan biz  küçük askerler şimdi biraz daha dikkatli ve ağır  adımlarla yemekhaneye gideceğiz. Mutluluğumu tarif edemem. Yaklaşık on beş yıl önce web sitesi kurmak için  internette doküman aradığımda ancak birkaç hayat hikayesinde Selimiye Askeri Orta Okulu’na rastlamıştım ,
Vay be!  Hulki Aktunç, Behçet Aysan da  Selimiye’de  okumuş diyordum,

Aklıma koymuştum  bir kere,
Anılarımızı canlandırıp bu okulu yaşatmalıydık..
 O yıllar çok ağır bir zatürre geçirdim. Sanatoryuma yattığım da peçetemde kan görünce  “Allahım ! bitirmem gereken işlerim var”  demiştim . Ne mutlu bu günleri  gördüm . Bilgisayarcı olarak otuz yılı bulan meslek hayatımda binlerce  sayfayı bulan uygulama  programları  yazdım. Hepsi çalıştıkları makinada görevini tamamladı ve kayboldu.  Ama Okulumuz  web sitesi  tarihe bir not düşmek  oldu. Yalnız Selimiye değil , Erzincan Askeri Lisesi’de aynı sitede .

 

 


Selimiye Kışlası ,

Dört kulesi , dört duvarı , dört kapısı olan bu tarihi kışla bizleri  dört yıl misafir etti. Okulumuz çok değerli mezunlar verdi . Mezunların çoğu Harbiye’yi bitirip subay oldu.  Tesadüf  dört orgeneralimiz bu okuldan mezun oldu.
Orgeneral Hasan Iğsız Paşamız Bu kışlada ordu komutanı olarak görev yaptı , kendisini ziyaret ettiğimizde makam odasında okul resmini yanı başında tutuyordu .

 Bazı arkadaşlarımız sonraki yıllarda değişik nedenlerden sivil hayata geçti, ancak "aynı karavanaya kaşık salladıkları için" okullarını ve arkadaşlarını unutmadı. Konuşmamın ileriki bölümünde onların duygularını anlatacağım Bizler  hayat hikayelerimizi anlatırken  Selimiye , Kuleli ve Erzincan Askeri liselerine ayrı önem ve yer veriyoruz. Çağımız edebiyat dünyasında yerini alan  Şair ve yazar Hulki Aktunç , Behçet Aysan  yanı sıra onlarca   tanınmış yazar , Akademisyen ,Tıp doktoru, Mühendis  ve mesleklerinde en üst noktalara gelen arkadaşlarımız kişisel eğitimlerinin  temelini bu okulda aldı.

Çoğumuzun ortak olduğu yaşam yolculuğumu kısaca anlatayım.

1959 Yılında  Selimiye Askeri Orta okuluna 66 yaka numarasıyla  girdim.
1972 yılında teğmen rütbesinde bu kışlada giydiğim üniformayı bu kışlada çıkardım , re’sen emekliye ayrılış sürem benim ve ailem açısından oldukça sıkıntılı oldu . Soğuk savaşın etkileri  ve ülkemize yansıması , olaylı yıllar ,
 keşke yaşanmasaydı .

Ama hiçbir zaman içinden çıktığım kuruma ve bu kışlaya bir küskünlük yaşamadım. Kim bilir belki de yaşam yazgımız  bu günlerimizi hazırladı.  Aynı dönem ordudan ayrılan dört teğmen arkadaş o zamanki tabirle bilgisayar programcısı olduk, eksiklerimizi lisans üstü eğitimlerle pekiştirip özel sektörde deliler gibi çalışarak yönetici konumuna ulaştık ve görev yaptık. Hepimizde ortak özellik bir tarafımızın asker kalmasıydı. Ben, bunu Selimiye’den başlayan eğitim hayatımıza bağlıyorum.

Harbiye’de 983 rakımlı tepede bize öğretilen  söz hiç aklımdan çıkmadı “Piyade azim tahammül ve teenni ile temayüz eder “ . Bu sözü hayatım boyunca rehber edindim.

Web Sitemiz  nasıl oluştu..

2008 yılı başlarında  1967 devresinden  Albay Halit Akyıldız ile okul anılarımızı anlatırken web sitesi kurmak istediğimi fakat doküman  bulamadığımı söylemiştim. Kendisinde okul yıllığı olduğunu söyledi ve yıllığı ertesi günü getirdi. Okul yıllığı olduğunu hiç hatırlamıyordum.  Web sitesi kuruluşu o akşam başladı ..O kadar mutluydum ki anlatamam . Halit’e tekrar şükranlarımı  sunarım
Sitenin aşağıdaki giriş sayfası yazısı  özeti o günden beri değişmedi..

“ Bu Web Sitesi 1959 - 1963 yıllarında bizlere yuva olan Selimiye Askeri Orta Okulu için hazırlanmıştır. Bizler o günleri çok iyi hatırlıyoruz . Ülkemizin yoksulluk yıllarında  bu yuvada okumak çoğumuz için bir şans ve güvenceydi. Fakat ; çocuklarımız , torunlarımız , birçok yakınımız Selimiye'yi tarihi bir kışla olarak biliyor.. web sitesini ziyaret ettiğinizde çocukluk resimlerimizi, okul arkadaşlarımızı , fedakar öğretmenlerimizi ve en önemlisi ;Ulusca Yoksulluk yıllarımızı görecek , anlayacak , anacaksınız ve anlatacaksınız.

Ne mutlu bizlere , teknolojinin imkanlarıyla iyi , kötü anılarımızı yaşatabiliyoruz”

Bu başlık, okuyanlara yarım asır önceki  Askeri Bir Orta Okulun toplum hayatında bazı insanlar için ne kadar önemli olduğunu ve yokluk yıllarımızı özetliyor.

Anılar Bölümü ile ilgili olarak …

Web sitesi yapım aşamasında sizlerden birçok mektup ve mesaj aldım. Şimdiki çocukların kaçı on sene sonra okullarını hatırlayacaklar bilmiyorum .O çocukların bir kısmını zaman tünelinden 1959 yılına ve Selimiye'nin , Türkiye'nin o dönemki yaşamına , bizim yaşadıklarımıza göndersek inanıyorum onlarında 50 yıl sonra mektupları sizlerin gönderdiği mektuplara yakın olurdu , isimler farklı olsa bile..  diye not düşmüştüm….

 

 

 

 

Gelen  mektuplardan birkaç satır  bizlerin duygularını anlatıyor.. 

 

1968 Harbiye mezunu rahmetli Ata Güngeçiren’in 6 Aralık 2008 tarihli  mesajı ,  ( Bir “veda mesajı “ olduğunu iki ay sonra  anladım.)
“ Sevgili Kardeşim, 
Beni Çamlıca Askeri Hastanesinde ziyaretinden bu yana bir seneyi aşkın zaman geçti. Hastalığım sebebiyle büyük emeklerle hazırladığın siteyi ancak bu akşam ziyaret edebildim. Sitenin her tarafını dolaştım. Gecenin bu saatinde beni o yıllara götürdün.. diyor devam ediyor…

----------------------------

Rahmetli Zeki Muhtaroğlu’nun 10 Ekim 2008 tarihli mesajı;

“Yıllardır mezun olduğum Selimiye Askeri Okulundaki yıllığa sahip olamadığım için çok üzülüyordum. Daha önce defalarca şu soruyu sordum. Neden internet de bir sayfamız yok diye. Dün bir daha bakayım dedim, gözlerime inanamadım, çok duygulandım, gözlerim yaşardı. Eşime gel gör , yıllardır özlediğim anılarıma kavuştum…”

-----------------------------

Ben , web sitesindeki bir duyuruda sizleri Selimiye’ye davet ederken “Toplan Borusu Çaldı “ diye yazmıştım,   rahmetli Hami Gerçek ağabeyim (Kutlama komitesinde de görev almıştı, büyük emekleri var) uzun bir mektupla yanıt  vermişti, halen mektubu web sitesinde bulunmakta ,mektuptan çok kısa birkaç cümleyi aktarayım....…
…..
 
Bu satırları yazarken yine aynı heyecan ve duygularla dolup, taşıyorum. Ben sizlerin arasından 1961 yılında ayrıldım ve sivil hayata geçtim. Üniformayı üzerinde taşıyan birçok arkadaşım sonraki    yıllarda mutlaka birlikte olmuştur, ama ben o yıldan sonra hiç unutamadığım arkadaşlarımla bir defa olsun karşılaşmamıştım… 
….….

Bir sivil olarak, ilkokulu bitirip o çelimsiz vücutlarımıza giydiğimiz dökümlü ve iğreti üniformaların zaman içinde nasıl büyültülüp yıldızlarının artırıldığını, içindeki o çelimsiz çocuğun da nasıl ihtişamlı bir yıldız haline geldiğini gururla gözledim. Yine bu sitede gördüm ki; sivil hayata geçmiş iğreti üniformalı o çelimsiz çocukların bir bölümü de kendi alanlarını ve toplumu ışıldatan birer yıldız olarak hayatlarını sürdürmekteler. 

Bizler geç de olsa, “yat borusu” çalmadan bu sitede yine toplanmaya başladık ve bu“içtima” ı siz sağladınız. ..
----------------------------------------

Hami Ağabey’in düşüncelerine ilave  bizler faniyiz ,
 Ordu Komutanlığından dileğim Selimiye Kışlası askeri kışla oldukça yılda bir kez  Selimiye Askeri Orta Okul  öğrencileri  ve burada görev yapan  tüm askerler için kışlanın kalk borusu ve yat borusu eşliğinde birkaç dakika aydınlatılması birde koridorlarda çocuk sesleri yankılansa ne güzel olur .. Uzaklarda olsak da  bizler duyarız.

İkinci dileğim Kuleli Askeri Lisesi’nin  eğitim hayatına  geçip geleceğin komutanlarının yetişmesine katkı sağlaması. Ben o günü görmesem de olur,  ama  eninde sonunda dileğimin gerçekleşeceğine inancım sonsuz.

Sizleri tekrar görmekten çok mutlu oldum ,

Bu vesile ile aramızda olmayan , komutan , öğretmen ve arkadaşlarımızı sevgi ve saygı ile anıyorum.